de keerzijde van succes

15. sep, 2019

Succes en verlies zijn twee zijden van dezelfde medaille.

Er heerst een tendens om succesvol, buitengewoon te zijn, veelzijdig, gedreven te zijn in je werk, alles goed te willen doen ook in je rol als partner, moeder /vader. Daarnaast beschik je over een rijk sociaal leven, waarin speciale activiteiten plaats dienen te vinden. Bij het beoefenen van sport speelt dezelfde uitdaging tot presteren. 
Je leeft het leven ten volle, succesvol, wat zichtbaar dient te zijn voor de buitenwereld !

Je hebt een beeld voor ogen waar je aan wilt voldoen om jezelf te bewijzen, te verbeteren of te vervolmaken. Het succes, dat je beoogt, ligt altijd in de toekomst, waardoor de voldoening van behaalde successen slechts van tijdelijke aard kan zijn. Al gauw dient zich een ander verlangen/doel aan, dat gerealiseerd wil worden.

Zolang je in deze run blijft, lijkt er nog niets aan de hand te zijn. Ook al besef je van tijd tot tijd dat je een keerzijde ervaart bij deze gedrevenheid, sus je die gedachten en onrust weg. Stilstaan bij het moment van nu maakt je rusteloos en onzeker. 
De drive om iets te bereiken houd je gevangen. Je leeft meer en meer vanuit de automatische piloot, waarbij 'de slavendrijver' in jou het voor het zeggen heeft. Het’ willen’ is al lang niet meer op een vrije wil gebaseerd, maar op ‘moeten’.  De code is 'iets doen, najagen' en niet 'zijn zonder iets te doen'. 

Totdat er iets gebeurt dat je dwingt stil te staan. Je krijgt lichamelijke klachten, een depressie of een burnout. Naast de frustratie niet meer te kunnen doen wat je wilde, ervaar je leegte, verwarring, betekenloosheid en zinloosheid. Overal waar je je mee had geïdentificeerd verliest zijn glans. Je bent jezelf onderweg kwijt geraakt.....

Een succesvol leven vraagt zijn tol: een verlies aan jouw natuur, de waarde die je bent,  zonder alle inspanningen om te worden wie je wilt zijn.  In de mate waarin je getracht hebt een beeld te vormen van de betekenisvolheid van wie je wilt zijn, verlies je jezelf. Zolang je je richt op 'worden', 'ben' je niet. 

Het succes bepaalt jou in wie je bent en niet andersom. 

Bezinningsvraag: Wat is succes en wat ontleende je eraan ?

Zoals bij de slinger van de klok zal de beweging die naar buiten was gericht, zich naar binnen keren: jijzelf komt nu centraal te staan vanuit wie je bent zonder de franje van het succes en een herkadering van waarden. 

Het ego is afhankelijk van erkenning vanuit een permanent gemis aan houvast in zichzelf. De transpersoonlijke weg is niets meer te ontlenen aan enig behaald succes. 

 

 

8. jan, 2019

Degenen die menen nuchter en rationeel te zijn en zich voornamelijk bezig houden met tastbare feiten, gaan voorbij aan het mysterie van het leven en objectiveren het leven. Waar het leven uit ontstaan is of om draait, heeft niets met concreetheid van doen. Het geeft je een schijnbaar gevoel van houvast om te menen het leven te kunnen concretiseren. De niet tastbare wereld is echter omvangrijker dan de tastbare. 

Nuchterheid wil zeggen dat je alles afweert wat voor de ratio niet toegankelijk is. Dat is gelijktijdig een beperktheid. Je ontkent in wezen je eigen vermogen in hoger weten : je hoger bewustzijn. De geestelijke wereld reikt verder dan de mentale wereld.
De grootste denkers en wetenschappers wisten dat wat hen werd ingegeven niet uit hun denken voortkwam. Daarvoor dien je helder te zijn, dus niet nuchter ofwel uiterst aards, maar dien je je geest open te stellen voor wat er meer is buiten ruimte en tijd.

 

17. okt, 2018

Wat gedragen wordt door waarden , heeft meer impact. Wanneer ieder zich bewust zou zijn van de waarden van waaruit hij leeft, zou ieder vanuit zijn 'uniek zijn' een positieve en bewuste bijdrage kunnen leveren in het groter geheel.
Neem de aandacht om jezelf in dat licht te plaatsen en je waarden te duiden, zodat ze zich mogen verspreiden vanuit een natuurlijk gegeven: dat wat al is, zal zich ontvouwen.
Door ze in een flower of live te plaatsen wordt dit gegeven(e) bekrachtigd.

7. jun, 2017

We bevinden ons allemaal op de weg van onze levensreis waarbij we ervaringen opdoen die ons uitdagen om ons meer bewust te worden van wie we zijn en ons inzicht te geven in hoe we ons verhouden tot die ervaringen. Het leven stelt ons steeds voor verrassingen …aangename en minder aangename, waar we een wisselwerking mee aangaan…gewild of ongewild. 

Met geduld openbaren zich inzichten totdat we ze begrepen en geïntegreerd hebben in ons zelf. In onze menselijkheid willen we echter uit ongeduld en gevoel van machteloosheid grip en overzicht houden op wat zich aandient. Vicieuze cirkels maken dat we het zicht kwijt raken en blind worden voor wat zich wil openbaren. Zodra we ons echter openstellen voor wat het ons te zeggen heeft, verandert de verhouding tot die ervaringen.
In ieder schuilt een wijsheid die ons helpt om verder te kijken. In  wisselwerking  met een ander kan zich spontaan een inzicht voordoen dat we eerder niet tot onze beschikking hadden.

Op zoek naar de waarheid komen we illusies tegen. Elk nieuw inzicht onthult een eerdere illusie en elke waarheid is slechts van korte duur.  We kunnen er geen houvast aan ontlenen.
De weg is om de waarheid achter de illusies te vinden.  

Wie niet bereid is tot leren , wordt nooit wijs. 
Waardeer en erken de leerling en leermeester in jezelf.
Zo ontmoet steeds je leermeesters die in hun medemenselijkheid zich tonen in wie ze zijn : authentiek.

 

 

22. mei, 2016

 

We willen overal antwoorden op en tasten in het duister over wat een passend of liever nog een sluitend antwoord kan zijn. Wanneer je je echter laat leiden door de angst van ‘het niet weten’ en je op ’je weten’ wil laten voorstaan, ben je al even min wetend.
Met een snel antwoord verdoezel je je zelftwijfel en kun je dat inzetten om jezelf en een ander te misleiden. Daarmee houd je jezelf en een ander op afstand. Het gewin van een afleidend antwoord, brengt je niet dichter bij jezelf.
Een moment van reflectie geeft inzicht en brengt meer wijsheid te weeg.

Wanneer zich een inzicht voordoet, kan die helderheid je tijdelijk gerust stellen om vervolgens  te constateren dat dat gevoel niet blijvend kan zijn. Opnieuw werpen zich andere vragen op die om een antwoord of een inzicht vragen.

Vanuit een controle mechanisme wil je steeds meer weten en mag je constateren dat je steeds minder weet. 

De schakel tussen ‘niet weten’ en ‘weten’ brengt een contradictie te weeg : zolang je je richt op weten, zal het niet-weten zich openbaren. Zodra je het niet-weten laat zijn, zal zich een groter onpersoonlijker weten zich openbaren. Het vraagt om bereid te zijn je over te geven aan het niet hoeven weten om helderheid te verkrijgen. 
Het gegeven wijsheid is dat je weet en niet weet. Beiden zijn waar : een heilig midden.

Je hebt een ge-weten in je en dat weten stuurt je naar datgene waar je weer opnieuw weet van mag  hebben. Dus je geweten roept je tot de orde.  Weet hebbend van wie je bent en wat geweten mag worden.

Het geordend weten weet een grote leegte te scheppen in wat onwetend dient te blijven, zodat je jezelf zult herontdekken. 

Er bestaat geen weten dat al niet Het weten in zich heeft, ook al zijn we nog zo onwetend.  

De meeste mensen hebben geen weet van hun oorsponkelijke levenswijsheid, die zich in alles wil uiten.

Daar waar de mens niet wil weten, komt er geen gehoor van wat al in ons is. Dus niets kan vanzelf gaan als je niet meer kunt horen wat jou gemaakt heeft tot wie je nu bent. Dat is de weg naar binnen en dat is je weg naar verinnerlijkte mensheid, waar alles is en alles al heeft bestaan.